Πενία και Αρετή

«Τῇ Ἑλλάδι πενίη μὲν αἰεί κοτε σύντροφος ἐστί, ἀρετὴ δὲ ἔπακτος ἐστί, ἀπό τε σοφίης κατεργασμένη καὶ νόμου ἰσχυροῦ· τῇ διαχρεωμένη ἡ Ἑλλὰς τήν τε πενίην ἀπαμύνεται καὶ τὴν δεσποσύνην.»
-Ηρόδοτος (Πολύμνια 102)

Το προηγούμενο κείμενο του Ηροδότου σε ελεύθερη μετάφραση αναφέρει:
«Με την Ελλάδα συντροφιά πάντοτε κάνει η φτώχεια -προσέξτε πότε γράφτηκε το κείμενο!-. Η αρετή όμως είναι επίκτητη και αποκτάται με την σοφία και την δύναμη· αυτήν εξασκώντας η Ελλάδα κατορθώνει να αντιμάχεται την φτώχεια και την σκλαβιά.»

Την φωτογραφία αυτή την αποτύπωσα χθες το απόγευμα. Είναι σίγουρα γραφική, αλλά δεν αρκεί. Εάν αποπνέει σοφία και δύναμη δεν στενοχωρεί καθόλου (και αναφέρομαι στους κατοίκους του σπιτιού). Εάν όμως λείπει η αρετή η γραφικότητα είναι εντελώς περιττή. Είναι καθαρή φτώχεια και παρακμή. Το περιεχόμενο καθορίζει την ουσία όχι το περίβλημα.

Λοιπόν! Κανονίστε! Εάν χάσουμε την αρετή θα μας μείνει μόνο η φτώχεια. Η επιλογή δική μας!