Η Νήσος «Κίνα» και το Μνημόνιο Teucris

Η Κίνα ενώ γεωγραφικά μακράν απέχει από του να είναι «νήσος», πολιτισμικά και οικονομικά είναι. Υπάρχει η παραλιακή ζώνη (τεράστια σε μήκος βέβαια) και η ενδοχώρα… Ποτέ μου δεν μου άρεσε το Κινεζικό μοντέλο… Ούτε «θαυμάζω» αυτόν τον τρόπο ανάπτυξης. Ωστόσο αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο «Κίνες». Αυτή των παραλίων (οικονομικά και με όποιο τρόπο ανεπτυγμένη) και η άλλη της ενδοχώρας (ακόμα σε προηγούμενους αιώνες). Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές «Κίνες» απλώς οι δύο προηγούμενες φαίνονται πιο εύκολα στα μάτια των δυτικών.

Το ίδιο σε έναν βαθμό τείνει να συμβεί και στην Ελλάδα. Δημιουργούνται πολλές Ελλάδες. Δεν συμμερίζομαι την άποψη πως η Ελλάδα θα καταλήξει ως μία «κακή» χώρα του πρώην Ανατολικού συνασπισμού. Και αυτό απαιτεί μία ικανότητα (του να τα καταφέρεις να τα πας… χάλια) και το πολιτικό στερέωμα της χώρας δεν διαθέτει ούτε καν αυτή.

Το ότι όμως θα δημιουργηθούν αρκετές Ελλάδες είναι ένα άλλο θέμα. Υπάρχουν ήδη σε έναν βαθμό, αλλά όσο διαρκεί το νέφος των μνημονίων δεν είναι ορατές…

Είτε σας εκπλήσσει είτε όχι, σε τεράστιο βαθμό πάρα πολλοί μπορούν να επιλέξουν οι ίδιοι, σε ποια Ελλάδα θα ανήκουν. Και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τη θέση του σήμερα…

Το μνημόνιο Teucris επέλεξε να δημιουργήσει τη δική του Ελλάδα. Αυτό δεν είναι ούτε «φοβερό» ούτε «υπεροπτικό». Ο καθ΄ένας μπορεί να το πράξει και να επηρεάσει τον χώρο του. Ωστόσο με 10.000 εμφανίσεις μηνιαίως της αρθρογραφίας της Teucris_Net έχω βάσιμη υποψία πως πολλοί συμμερίζονται τις απόψεις μου απλώς δεν γνωρίζουν τους τρόπους.

Τίποτα παράλογο, τίποτα περίεργο, τίποτα κακό… Η πολύ καλή διάθεσις υπάρχει, λείπει απλώς κάποιο ερέθισμα. Αυτό κάνω…

Η εφαρμογή του μνημονίου Teucris έχει ήδη αρχίσει, απλώς τα απολύτως φυσιολογικά ζητήματα επιβίωσης και επαγγελματικής δραστηριότητας δεν μου επιτρέπουν την επιτάχυνση των εφαρμογών, Βλέπετε ανήκω στην Ελλάδα των μηχανικών και αυτή δεν πηγαίνει και πολύ καλά!

Και είπαμε! Το πρόβλημα το Ελληνικό είναι κατά βάση αριθμητικό. (Είναι φυσικά και παιδείας και μόρφωσης και ήθους) αλλά κατά βάση πρακτικά είναι οικονομικό ή τουλάχιστον επιλύεται με το να… πλουτίσουμε. Ο πλούτος δεν έρχεται ούτε με λόγια, ούτε με μοιρολόγια ούτε με φρούδες ελπίδες και χαζοχαρούμενη αισιοδοξία. Με πράξεις. Αυτό πρέπει να επιλυθεί… Τέλος.